ساعت ۱۱:۱٢ ‎ب.ظ روز جمعه ۱٥ آذر ۱۳۸٧  

 

نبود در تار و پودش دیدی گفت عاشقه عاشق

 

 

@@@@@@@@ نبودش @@@@@@@@@@

 

 

امشب همه جا حرف  از آسمون و مهتابه ،  تموم خونه دیدار این خونه

 

 

فقط خوابه ، تو که رفتی هوای  خونه تب داره  ،  داره از درو دیوارش غم

 

 

عشق تو می باره ، دارم می میرم از بس غصه خوردم ،  بیا بر گرد تا ازعشقت

 

 

نمردم، همون که فکر نمی کردی نمونده پیشت، دیدی رفت ودل ما رو سوزوندش

 

 

حیات خونه دل می گه درخت ها همه خاموشن، به جای کفتر و  گنجشک  کلاغای

 

 

سیاه پوشن ، چراغ خونه  خوابیده  توی  دنیای خاموشی ،   دیگه  ساعت رو

 

 

طاقچه شده کارش فراموشی  ، شده کارش فراموشی  ،  دیگه  بارون نمی

 

 

باره  اگر چه  ابر سیاه  ،  تو که نیستی  توی  این خونه ،  دیگه  آشفته

 

 

بازاریست  ،  تموم  گل ها خشکیدن مثل خار بیابون ها ،  دیگه  از

 

 

رنگ و رو رفته ، کوچه و خیابون ها ،،، من گفتم و یارم گفت

 

 

گفتیم و سفر کردیم،از دشت شقایق ها،با عشق گذرکردیم

 

 

گفتم اگه من مردم ، چقدر به من وفاداری، عشقو

 

 

به فراموشی ،چند روزه تو می سپاری

 

 

گفتم که تو می دونی،سرخاک

 

 

تو می میرم ، ولی

 

 

تا لحظه مردن

 

 

نمی گیرم

 

 

دل از

 

 

تو

 

 

 

انتظار واژه ی غریبی است ...

 

 

واژه ای که روزها یا شایدم ماههاست

 

 

که با آن خو گرفته ام.

 

 

که چه سخت است انتظار ..

 

 

هرصبح طلوعی دیگراست برانتظارهای فرداهای من!

 

 

خواهم ماند تنها در انتظار تو

 

 

چرا نوشتم در برگ تنهاییم برای تو، نمیدانم؟

 

 

شاید روزی بخوانند بر تو، عشق مرا

 

 

می دانم روزی خواهی آمد، می دانم

 

 

گریان نمی مانم، خندانم!

 

 

برای ورودت ای عشق

 

 

وقتی که به یادت می افتم،

 

 

به یاد خاطراتت...نامه هایت را مرور می کنم،

 

 

یک بار...نه...بلکه صد بار

 

 

وجودم را سراسر عشق فرا می گی